blog / recent

Back to the Future

Mooie set toen & nu foto’s van Irina Werning. Vooral de overeenkomst in kleuren en locaties is knap gerealiseerd.

Ricardo Bofill

Tijdens m’n vroege tienerjaren was ik er van overtuigd dat ik later architect zou gaan worden. Niet van simpele rijtjeshuizen of een aanbouw natuurlijk, alleen het grote en indrukwekkende werk. Gigantische kantoorgebouwen, scholen, gemeenschapshuizen… dat werk. Waar ik destijds nog niet aan had gedacht is om een oude cementfabriek om te bouwen tot kantoor / huis.
Laat dat nou precies ‘t idee zijn geweest van meneer Ricardo Bofill. In 1973 vond hij in Barcelona een gigantische verlaten cementfabriek en heeft daar voor twee jaar aan zitten sleutelen. Resultaat: pure waanzin. Meer foto’s vindt u hier op redelijk formaat.

iCapitalism

Weer zo’n voorbeeld van een idee van twijfelachtige kwaliteit: iCapitalism. Een simpele app waar je door middel van in-app-purchases je plaats in de highscore-lijst kunt bepalen. Hoe meer geld je uitgeeft, hoe hoger je positie. Simpel. Of het echt een ‘spel’ te noemen is valt te betwijfelen, maar origineel is het op z’n minst. Helaas heeft Apple de applicatie afgekeurd en zullen we dus nooit weten hoeveel er betaald zou worden voor een top positie.

/via DF

NMa & Apple

NMA houdt Apple kritisch in de gaten, maar zal gaat de nieuwe App Store regels, waarmee uitgevers worden gedwongen hun abonnementen via de App Store te verkopen, niet aanpakken.
Waarom zouden ze die ook in vredesnaam aan moeten pakken? Albert Heyn zou producten waarin rattengif zit waarschijnlijk weren uit z’n winkel. Dat kan Albert Heyn, want het is hun winkel waarin zij bepalen wat er aangeboden en verkocht wordt. Op het moment dat Albert Heyn vindt dat Coca-Cola een te hoge prijs vraagt voor hun drankje, zal Albert Heyn het product niet meer aanbieden in hun winkel. Dat kan, want het is hun eigen winkel.
Apple mag toch zeker zelf de regels voor hun eigen winkel bepalen?

The most interesting man in the world

Niet alleen de biervrienden van Heineken kunnen een mooie reclame in elkaar zetten. Het Mexicaanse Dos Equis – geen idee of ‘t te drinken is – heeft een serie vermakelijke commercials gemaakt rondom ‘the most interesting man in the world’.


‘His personality is so magnetic, he’s unable to carry credit cards.’

Meer hier, hier, hier en nog meer hier. En de New Yorker schetst een profiel van deze legendarische legende. Indrukwekkend figuur.

Hartelijk maandagmorgen

Eindelijk! Het is weer zover. Een maandag met ‘hartelijk maandagmorgen’. Geen gedoe en echt werk voor de middagpauze. In plaats daarvan gewoon ouderwets staren naar een beeldscherm met de volgende content:

Fijne dag verder…

‘n slecht idee

Het verhaal is simpel en bijna te mooi om waar te zijn: een – naar eigen zeggen – slecht idee, lijkt ook te mooi om waar te zijn maar levert twee maanden later een relatief fortuin op. William Wilkinson kwam met ‘t ingenieuze idee voor een Russisch Roulette spelletje de iPhone. Een investering van 9 dollar, 2 uur werk en wat ge-Twitter levert ‘m nu – 2 jaar later – nog steeds elke dag genoeg op om z’n lunch van te financieren.
Moraal van ‘t verhaal: Don’t ignore your stupid ideas.

Wings of Maastricht

Er komt een nieuwe connectie tussen onder andere Maastricht en Amsterdam. De voor de gelegenheid in ‘t leven geroepen ‘Wings of Maastricht’ gaat namelijk driemaal daags vluchten uitvoeren tussen Maastricht Aachen Airport & Amsterdam Schiphol. Niet direct iets wat je vaak nodig gaat hebben, maar mocht je zeker willen weten dat je op tijd in Amsterdam gaat zijn dan is dit waarschijnlijk een zekerder alternatief dan de NS. En dat voor slechts 30 europeanen.
Interessanter is het dat de Wings ook gaan vliegen richting München en London. Daarmee gaat het misschien toch nog ooit gebeuren dat ik London ga bezoeken. Zou mooi zijn.

You can’t hurry love

Prachtig stukje uitbeelding. Doet me denken aan Ruben van der Meer die Guus Meeuwis als doventolk probeert te communiceren.

Little big details

Kleine details die het leven drastisch beter maken. Of op z’n minst het gebruik van een bepaald stukje software nét iets aangenamer. Details waar vaak enorm veel werk in zit, maar die zo vanzelfsprekend lijken dat ‘t bijna ondergewaardeerd zou worden. Daarom is er gelukkig Little Big Details, een prachtig overzicht van zulke kleine doch geniale snufjes.