julesj.nl

Alweer een week voorbij. Mijn een-na-laatste week hier bij Version wel te verstaan. Na volgende week zit ‘t er op en kan ik nog van een aantal dagen van California gaan genieten, alvorens terug te keren naar het thuisland.

Roerig weekje wederom. Maandag begon direct spetterend met de terugkeer van Josine en Hanneke uit Costa Rica, waar ze twee weken lang een prachtige vakantie hebben gehad. Raften, jungle-wandelingen, surfen, vulkaan-bezoek, je kunt ‘t zo gek niet verzinnen of ze hebben ‘t meegemaakt. Dus dat werd foto’s kijken, sterke verhalen aanhoren en nog wat foto’s kijken.

Woensdag was het tijd voor Alicia Keys in Madison Square Garden, New York City, haar thuisbasis. Laat ik er heel kort en duidelijk over zijn: Pure genialiteit. Superconcert. Na een uitgebreid en zeer vermakelijk voorprogramma, waarin Jordin Sparks, Fabolous, Ne-Yo en Rihanna acte de présence gaven was het de beurt aan mevrouw Keys zelf. Geintroduceerd door Cedric the Entertainer betrad ze het podium alwaar met een indrukwekkende show een serie aan hits werd gepresenteerd. Zeer de moeite waard. Achteraf nog een biertje bij ‘Plan B‘, de beste bar van Brooklyn en omstreken, waarmee de avond compleet was.

Over een paar uur stapt Hanneke in ‘t vliegtuig om terug te keren naar Nederland en met een beetje geluk net op tijd te zijn voor de kwartfinale. Josine en ik hangen ons waarschijnlijk morgenmiddag ergens aan een bar om ons – na een onbeschoft grote winst van ‘onze jongens’ – compleet van de planeet te zuipen. Je moet ‘t oranjegevoel hoe dan ook hooghouden.

Terwijl compleet Nederland letterlijk op zijn kop staat lijkt er hier niemand iets van te merken. Beetje gek ook om na zo’n overwinning gewoon nuchter te zijn en zelfs blijven. Poule des doods… whaha

Op vriendelijk verzoek van de heer Zegers heb ik even wat foto’s bij elkaar gezocht van de party op Zweedse ambassade van een aantal weekjes geleden. Kijkt u even mee?

Een aantal foto’s die ik op het net gevonden heb van de Party op de Zweedse Ambassade in Washington DC.

Feest natuurlijk vanwege de overwinning van ‘onze jongens’ op de Azzurri. Heerlijk. Met Lars & Berry heb ik in een lokaal kroegje met volle teugen zitten genieten van het spektakel. Een stukje verderop aan de bar zaten een aantal Italianen, maar die waren voor het eind van de wedstrijd ineens verdwenen.

Maar ook zondag was ‘t hier al feest: de Puerto Rican National Day Parade. In het kort komt dat neer op een soort carnavalsoptocht over 5th avenue waar dan 2 miljoen Puerto Ricanen naar staan te kijken, vlaggen, zingen, dansen en schreeuwen. Prachtig.
In het iets langer komt het er op neer dat ‘t gewoon heel gezellig is. Om een of andere reden zitten er een heleboel Boricua’s, zoals ze zichzelf noemen, in New York en eenmaal per jaar houden ze een optocht. Dit jaar was dat bovendien ook nog eens de vijftigste keer, dus werd er nog eens extra groots uitgepakt. In een slinger die wellicht wel 3 uur geduurd heeft kwamen allerlei J Lo’s, Fat Joe’s en andere look-a-likes voorbij om het massaal toegestroomde publiek te herinneren aan hun afkomst.

Eindelijk, het effect heeft effect: 98 graden in ‘t dorp hier. Oftewel 37 graden op de schaal van Celcius. Daar doen we ‘t toch allemaal voor.

At this very moment is er een of andere gek bezig met een poging om het New York Times gebouw in te klimmen (319 metertjes hoog dus hij heeft er hopelijk een paar minuten voor uitgetrokken). Aangezien die toren hier precies één blok vandaan staat is ‘t hier op ‘t werk een complete kermis.

De straat staat gevuld met brandweer, politie en ambulances die elk proberen zoveel mogelijk geluid te maken. Natuurlijk is daar compleet niemand van onder de indruk en blijft iedereen gewoon netjes op zijn plekje staan, waardoor er geen doorkomen aan is voor de helden. Veel belangrijker is dat een stuk of 8 helikopters op dit moment mijn uitzicht vanuit mijn bureautje bederven. En dat om die makker live op CNN, ABC, MSNBC en de New Yorkse ‘Maas & Grens’ te krijgen… Toch maar eens gaan kijken hoe spannend het in ‘t echt allemaal is.

instant update: net even naar beneden gewandeld om vanuit straatniveau een kijkje te nemen. Die gast weet echt waar hij mee bezig is zo te zien. Het klimmen gaat hem ook op een hoogte van zo’n 250 meter nog redelijk gemakkelijk af. Het volk op 8th Ave wacht rustig af totdat hij naar beneden valt, want daar gaat ‘t natuurlijk allemaal om.

update II: hij is boven. Het blijkt om de Franse Alain ’spiderman’ Robert te gaan. Zo’n wereldverbeteraars-tiepje. Afschuwelijk volk. Negeren dus. Next…

Allereerst voor de Nederlandse vrouwelijke lezers onder u:
Hoewel vrijwel álle recensies er geen goed woord voor over hebben, is ‘Sex and the City’ volgens Josine & Hanneke helemaal geweldig. Over een ruime week mag u zelf oordelen.

De twee voornoemde dames zijn overigens vanmorgen in alle – onchristelijke – vroegte vertrokken om voor twee weken het Caribbean zon, zee en strand van Costa Rica te verkennen. Vol goede moed verlieten ze hier het zonnige NYC om 5 uur later aan te komen op een eilandje waar het stortregent. Jammer dames…

En dan het grootste nieuws van vandaag: Pap en mam zijn hier! Superemotioneel weerzien natuurlijk na 3 maanden, maar na een aantal uren aan een stuk janken hebben we vanavond dan toch maar direct even wat door de stad geslenterd. Wat een comfortabele wandeling had moeten zijn op weg naar een verkoelend pilsje op een lokaal terrasje werd uiteindelijk een halve marathon. Blijkbaar had half New York er voor gekozen om de avond door te gaan brengen op de Meatpack terrassen. Anyway, Greenwich dan maar, waar het zwaar verdiende pilsje uiteindelijk mogelijk nóg beter smaakte.

Morgen heb ik dagje vrij genomen om het ouderpaar te introduceren in het 24/7 spektakel dat New York heet. Hangen in Central Park en Frapuccino’s slurpen dus waarschijnlijk.

Vraag me niet waar ik de hele tijd mee bezig ben, maar het lijkt alsof ik ineens een stuk drukker heb gekregen. Waren het nou Sven & Sil die een boel tijd opeisten, het werk, de hobbies of toch gewoon mijn allerliefste vriendinnetje die hier nu inmiddels ook een week verblijft? Anyways, genoeg om handen dus.

Afgelopen week was – mede dankzij het bezoek – er weer eentje voor in de boeken. Genieten van de stad in optima forma: goed eten, af en toe een drankje, heerlijk relaxen in verschillende parken met 27 graden op de knikker, een bezoekje aan de Yankees en ga zo maar door. Machtig. Bijgaand een aantal foto’s als bewijsmateriaal.

Deze week staat compleet New York zo’n beetje in het teken van Sex & The City. De film van deze nog altijd ontzettend populaire tv-serie (waarvan ik overigens nog steeds de fun niet snap) gaat morgen in première en dat wordt overal uitgebreidt behandeld en toegelicht. Natuurlijk in de vorm van een heel aantal filmrecensies, roddels en al het andere gebruikelijke filmjournalisme. Deze keer is er echter meer aan de hand. Voor de echte fans / freaks is er bijvoorbeeld een bustour langs alle hotspots uit de film. De Magnolia Bakker in Greenwich is er eentje van. Toen ik daar een tijdje geleden toevallig langskwam vond ik ‘t al opvallend druk. Nu is ook duidelijk waarom.

Maar er zijn ook tips om de SATC-madness te vermijden, waarin ik leer dat vanaf morgen Bryant Park waarschijnlijk nóg meer een attractie is, terwijl ik daar net gewoon nog rustig op een huge scherm de Yankees heb zien spelen.
Gelukkig komt Hanneke precies op tijd om samen met Josine van deze ongetwijfeld mooie film te gaan genieten. Ik neem even rust.

Door recente belastingwijzigingen is NYC trouwens weer helemaal hip in filmwereld. Deze zomer stikt het hier van de filmopnamen, waaronder zelfs een aantal goede. Ik sta de komende weken waarschijnlijk dus uiterst subtiel op de achtergrond een beetje de toevallige passant van Uma Thurman, Denzel Washington en Ben Stiller uit te hangen.

Ja, het wordt weer eens tijd voor een update vanuit hier, maar ik ben er helaas nog niet echt aan toegekomen. Inspiratie voldoende, absoluut, maar juist het filteren daarvan neemt nu te veel tijd in beslag. Morgen of de dag erna hoort u weer van mij…